|

Administrator
Grup: Kurucu Yönetici
İleti: 126
Katılım: 29.08.2008
Nereden: İstanbul
Üye No: 1

|
Sana bu yazıyı yazmayacaktım ben aslında… İçinde “sen” geçen cümleler de kurmayacaktım…
Kalemi elime her aldığımda adını önce bloklar halinde yazıp… Sonra içini karalamayacaktım… Kitabın boş kısımlarına… Ders esnasında… Öyle ya not almalıydım, kaçırmamalıydım dersi… Hocayı dinlemek yerine seni düşünmek de neyin nesi…
Senin için sana özel dualar da etmeyecektim… Öznesi ikimiz olan dualardı hep etmek istediğim… Halbuki ben sadece senin adına… Hayırlısını istedim… Mutlu olmanı, hiç hüzün görmemeni istedim… İstemeyecektim…
Sultanahmet’e gittiğimde mesela… Hattat yazdırmak istediğimde… Olmayacaktı adın adımın yanında… Dökülmeyecekti ismin “ne yazılsın” sorulduğunda…
“Aşk ölçer” gibi uydurmasyon fallarda da… Neden senin adın yazılır ki “bay” diye ayrılmış kısma… Klavyede parmaklarım gitmeyecekti… Adını oluşturan harflere… Başkası tarafından söylendiğinde irkildiğim… Hata buz kesildiğim… Adını oluşturan sihirli harflere… Aslına bakarsan irkilmeyecektim de… Ama elimde değil işte…
Her dinlediğim hüzünlü şarkılarda… Seni düşünmeyecek… Her okuduğum şiiri… Sana adamayacak… Her duyduğum hikayede… Asıl insanı sen yapmayacaktım… Biliyordum çünkü… Bitmeyecekti bu hikaye mutlu sonla… Avutuyordum kendimi bu yalanlarla…
En başta da demiştim ya… Sana bu yazıyı yazmayacaktım diye… Ne yapalım yazmış bulundum bir kere…
Aynı böyle en başından da demiştim kendime… Seni böyle sevmeyecektim diye… Ama ne yapayım sevmiş bulundum bir kere…
tuuba… <%TT> ve tekrar tekrar okumayacaktım bu yazıyı seni düşünerek...
|